Σιωπή

Με κούρασαν οι λέξεις. Οι λέξεις που δεν είναι δικές μου, μα τις ψάχνω για σας, εσάς που είσαστε ξένοι… ξένοι, δεν μυρίζει ίδια το αίμα μας.

Δεν με νοιάζει πια να σας μιλήσω. Άλλα είναι τα λόγια που καταλαβαίνετε, κι εγώ αυτά τα λόγια δεν τα ξέρω, κι ούτε με νοιάζει να τα μάθω για να φθαρώ στην γλώσσα σας.

Όχι, δεν είμαι με κάθε μικρό. Μόνο αν είναι αδύναμος.
Δεν είμαι με κάθε αδύναμο. Μόνο αν παλεύει να γίνει σπουδαίος.
Δεν είμαι με κάθε σπουδαίο. Μόνο με τον σπουδαίο που ματώνει τα βράδια.

Σας αγαπώ μονάχα αν κλαίτε.
Μονάχα αν είδατε δυο μάτια απελπισμένα και λυγίσατε.
Αν κοιτάξατε τον καθρέφτη σας και καταλάβατε πόσα δεν γίνατε ακόμα.
Αν δεν ψάχνετε μπροστάρη
Κι αν δεν ονειρευόσαστε να γίνετε μπροστάρης.

Τον γδύνομαι τον ρόλο. Κάθε ρόλο. Δεν με νοιάζει.

Τώρα έρχομαι γυμνή.
Θα μείνω μόνο αν η γύμνια σας δεν με τρομάζει.
Δεν έχω χώρο για τους ναρκωμένους εφιάλτες σας.
Δεν έχω λόγο να με νοιάζει αν θα σωθείτε.

Όποιος δεν έχει το θάρρος να σκίσει την ψυχή με το μαχαίρι του
Δεν αξίζει να σωθεί.