Ο Νόμος

Τίποτα δεν μπορεί να υπερβεί τον Μέγα Νόμο.
Ό,τι σαπίζει και σκοτώνει περισσότερα απ’ όσα γεννά

πάντα θα αφανίζεται.
Το Σύμπαν δεν νοεί την καταστροφή του.
Κι όσο ζυγώνει το τέλος του

όλο και πιο αδίστακτο κατασπαράζει,
Αγριεμένο, χύνει το σπέρμα του

όπως ο μικρότερος Νόμος προστάζει,
στην αιώνια πάλη να κερδίσει
την δική του διαιώνιση.

Μην κλαις τώρα τους νεκρούς σου.
Κλείσε τα μάτια κι άκου το
εκεί μακριά,
να μουγκρίζει ξεψυχώντας.
Δεν θα το προλάβεις. Είναι κρίμα.
Θα’ θελες τόσο να πετάξεις πάνω στο πτώμα του
τις ομορφιές σου που σκότωσε.
Στο θάνατο όλοι είναι ίσοι.
Μόνο πρόλαβε!
Πρόλαβε να χύσεις στο χώμα τον καθαρό σπόρο!
Και τότε πότισέ τον με το δάκρυ της Λαχτάρας σου:
Να βλαστήσει!
Η λαχτάρα είναι η Εισπνοή του Σύμπαντος.